Er is een kant van Coral Estate die maar weinig mensen echt kennen. De achterzijde van het resort – waar de lagune zich uitstrekt tussen glooiende heuvels, ruige paden en de ruisende wind. Het is een plek die ik bijna voor mezelf wil houden. Want elke keer als ik daar ben, voel ik dezelfde vlaag van geluk en dankbaarheid dat deze plek bestaat. Zo puur, zo eerlijk – zo on-Curaçaos, en toch zo volledig Curaçao. Een beetje wild, een beetje stoffig, soms droog – maar altijd betoverend.
Hondenintuïtie en wanderrituelen
De magie begint altijd binnenshuis, lang voordat ik de deur open of naar de riem grijp. Op de een of andere manier *weten* mijn honden het gewoon. Zelfs als ik in een andere kamer mijn sportsokken aantrek, voelen ze het aan. Binnen enkele seconden springen, rennen en piepen ze van opwinding – ze weten precies wat er gaat gebeuren. Het is tijd voor een wandeling!
Maar eerst de waterflessen. Want het zou niet de eerste keer zijn dat we (te laat) beseffen dat de zon genadeloos is en de hitte van de late ochtend simpelweg te veel is om te wandelen 😉. Terwijl ik nog twijfel of ik wel genoeg zonnebrandcrème heb ingepakt, staan zij al bij de deur te wachten – klaar om te vertrekken.
Mijn favoriete tijd om te wandelen? De namiddag. Dat is het moment waarop de hitte afneemt, het licht zacht wordt en je letterlijk 'de koelte in' loopt. Een dierbare vriendin van het resort vertelde me ooit dat dit het perfecte moment was om te gaan. Ze is er niet meer, wat haar woorden nog waardevoller maakt. Elke keer als ik richting de lagune loop, hoor ik haar stem en zie ik de wereld goud kleuren in de laatste zonnestralen – glimlachend terwijl ik de avondbries tegemoet loop.
De wandelpaden van Rif St. Marie
Wat vroeger de plantage Rif St. Marie was, is nu een paradijs voor wandelaars, fietsers en hardlopers. De afgelopen jaren zijn er verschillende paden aangelegd, dankzij het geweldige werk van Stichting Uniek Curaçao – en daar mogen we dankbaar voor zijn.
Aan het begin van elk pad staat een houten wegwijzer met routes, afstanden en namen die de nieuwsgierigheid prikkelen. Sommige paden zijn kort en gemakkelijk, andere leiden je over heuvels en door ruige landschappen.
Mijn favoriet, en misschien wel de mooiste, is de Seven Hills Hike. Volg de borden en ergens rond de vierde heuvel kom je plotseling een uitkijkpunt en een picknicktafel tegen – midden in de natuur, alsof iemand wist dat je even zou willen stoppen.
En geloof me, dat wil je. Als je daar staat, met de lagune onder je uitgestrekt en de heuvels om je heen, voel je je echt 'on top of the world'.
De stilte is vol, bijna tastbaar. En er zijn meer van deze rustpunten verspreid over het gebied – ze nodigen je uit om te zitten, adem te halen en alles simpelweg in je op te nemen. Hoe heerlijk is dat! Dankjewel, Uniek Curaçao!
De mystiek van de lagune
Als je even blijft stilstaan, besef je dat deze plek meer herbergt dan alleen natuurschoon. De geschiedenis van Rif St. Marie is diep geworteld en nog steeds voelbaar. Vanaf de heuvels kun je in de verte oude plantagehuizen zien liggen – stille getuigen van de tijd dat dit gebied een zoutplantage was.
En dan is er nog mijn persoonlijke held: 'El Indian' – het rotsachtige silhouet dat over het land waakt. Hij speelt een hoofdrol in het boek 'Zoutrif' van Mirjam Sluis. Een symbool van kracht, mythe en herinnering. Tenminste, ik ben ervan overtuigd dat ik naar de juiste rots kijk – al vraag ik me elke keer weer af of het echt die uit het boek is. Op een dag kom ik erachter 😉.
In mijn volgende blog vertel ik meer over die geschiedenis. Want zodra u 'Zoutrif' heeft gelezen, zult u met andere ogen naar dit gebied kijken. U zult de mystiek van Rif St. Marie voelen, de namen herkennen en zelf de plekken willen ontdekken die in het boek worden beschreven.
Een stille hoop
Terwijl ik dit schrijf, hoor ik in de verte het geluid van bulldozers. Destijds baanden zij zich een weg door de heuvels om het resort aan te leggen. Nu, nieuwe plannen, nieuwe ontwikkelingen? Misschien. Maar hoewel we weten dat de wereld blijft veranderen - ook hier - hoop ik stiekem dat deze paden, deze stilte en deze lagune nog vele jaren onaangetast zullen blijven.
Want dit is Curaçao op zijn mooist: waar de natuur de boventoon voert, de honden vrolijk dansen en de wind zachtjes verhalen fluistert over wat ooit was - en wat hopelijk nog lang zal blijven.
Heeft u deze kant van Coral Estate al ontdekt?
Of u nu wandelt, fietst of hardloopt - neem de tijd om de lagune te verkennen. Ik durf te wedden dat u er net zo verliefd op zult worden als ik.
Door: Claire Groeneveld